ธรรมะ

 

ในเมื่อเกิด   ตาหูจมูกลิ้นกายใจ   รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสธรรมารมณ์  มันจึงเป็นเหตุให้เกิด   ผัสสะกระทบ   ในเมื่อมันเกิดผัสสะกระทบ   จึงเป็นเหตุให้เกิดสุขทุกข์เฉย   ในเมื่อเกิดสุขทุกข์เฉย   มันจึงเป็นเหตุ   ให้เกิดชอบชังนิ่งว่างเฉย    ในเมื่อเกิดชอบชังนิ่งว่างเฉย   มันจึงเป็นเหตุให้เกิด  เกิดภพ   ในเมื่อเกิดภพ   จึงเป็นเหตุให้เกิด   เกิดแก่ตาย   ในเมื่อเกิดแก่ตาย   มันจึงเป็นเหตุ   ให้เกิดการเสียใจ   ร้องให้ทุกข์โทมนัส   แล้วเริ่มต้นใหม่   

 

ทำให้ระลึกรู้ไม่ทันเหตุ   จะคิดดับกันต่อไป   เป็นวงกลม   เกิดแก่เจ็บตาย   ไม่จบไม่สิ้น  

 

ถ้าใครใส่ใจ   ขยันสังเกต   ระลึกรู้ใจตั้งมั่น   ระลึกรู้ทันเหตุ   จะคิดดับ   ทุกลมหายใจ   จะเข้าดับ   จะออกดับ  ให้ทันกับต้นกลางสุด   ในขณะคิดปัจจุบัน   เหตุนั้นทั้งหมด   จึงจะดับ  ถ้าไม่ทัน   มันจึงยึดคิด    เป็นตัวตนทันที   

 

สาธุรู้ทัน    มันพ้นทุกข์